پیاده‌سازی مدل آمایشی كشاورزی با استفاده از سیستم استنتاج فازی و سیستم اطلاعات جغرافیایی مطالعه موردی؛ شهرستان مرودشت

 

556714_238

نویسندگان

مجتبی قدیری معصوم: استاد گروه جغرافیای انسانی دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران

حسین نصیری: دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران

یوسف رفیعی: دانشجوی دکتری برنامه‌ریزی محیط زیست دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران

تعداد صفحات   24 صفحه
منبع نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، سال دوازدهم، شماره ۲۵ ، تابستان ۱۳۹۱

 

چکیده:

بهرهبرداری بهینه و اصولی از منابع طبیعی سرزمین و ساماندهی کاربری اراضی براساس توان طبیعی اکولوژیکی آن، نقش مهمی در مدیریت محیط زیست و جلوگیری از تخریب آن در راستای توسعه پایدار دارد. ارزیابی توان اکولوژیکی به عنوان هسته مطالعات زیست‌محیطی با پیشگیری از بحران‌های محتمل، بستر مناسبی را برای برنامه‌ریزی زیست‌محیطی فراهم می‌آورد. از آنجا که تعیین مقدار دقیق توان هر عرصه از سرزمین برای کاربری‌های مختلف تقریباً غیرعملی است، با بکارگیری منطق فازی به عنوان منطق مدل‌سازی می‌توان بستری را برای مدل‌سازی در شرایط عدم اطمینان فراهم ساخت. از این رو، در این پژوهش برای پیاده‌سازی بهتر مدل ارزیابی توان اکولوژیکی کشاورزی از روش سیستم استنتاج فازی و سیستم اطلاعات جغرافیایی بهره گرفته شد. نتایج بدست آمده از منطقه مرودشت، نشان می‌دهد که با استفاده از این سیستم می‌توان ارزیابی توان اکولوژیکی سرزمین را نزدیکتر به واقعیت مدلسازی نمود. سیستم‌های استنتاج فازی از عبارت‌های زبانی برای ارائه ارتباط بین ورودی‌ها و خروجی‌های مشاهده‌ای یک سامانه استفاده می‌نمایند. لذا با توجه به منطق این روش، اعتمادپذیری به این روش نسبت به دیگر روش‌ها بیشتر است. نتایج آنالیز حساسیت پارامترها در روش بکارگرفته، نمایانگر کارایی روش FIS جهت مطالعات آمایش سرزمین بویژه در مطالعات ارزیابی توان اکولوژیکی می‌باشد که عمده‌ترین دلایل آن می‌تواند پیکسل پایه بودن روش در ارزیابی توان اکولوژیکی و در نظر گرفتن بحث عدم قطعیت در داده‌های ورودی (فازی‌سازی داده‌های ورودی) باشد.

 

برچسب ها

مطالب مربوطه...

یک دیدگاه

جست‌و‌جو بر اساس موضوع